Η αναβλητικότητα αποφυγή είναι η νέα, φυσική μας κατάσταση. Πόσες φορές βρέθηκε το χέρι σου να κλικάρει στην αγαπημένη σου σειρά όταν έπρεπε να διαβάσεις ή να ολοκληρώσεις κάποια εργασία; Η τέχνη του να αποφεύγεις αυτό που πρέπει να κάνεις είναι κάτι που έχουμε εξελίξει σε επίπεδο τέχνης. Ας εξερευνήσουμε τις πιο φανταστικές στρατηγικές που έχουμε υιοθετήσει, χωρίς να το καταλαβαίνουμε καν.
Η μαγική δύναμη του “καθαρίσματος”
Αυτές οι ημέρες που η διάθεση για καθάρισμα σου φαίνεται πιο ελκυστική από οποιαδήποτε σημαντική υποχρέωση δεν είναι τυχαίες. Όταν το χέρι σου επιδιώκει να καθαρίσει ακόμα και τις πιο απομακρυσμένες γωνίες του σπιτιού, τότε σίγουρα είναι μια περίπτωση αναβλητικότητας αποφυγής. Μοιάζει σαν να έχεις ανακαλύψει μια νέα μορφή γυμναστικής — αλλά στην πραγματικότητα, παραλείπεις όλα τα σημαντικά που περιμένουν στη λίστα σου.
Όλο αυτό το “καθάρισμα” είναι μόνο η πρόφαση. Στην πραγματικότητα, το να ασχολείσαι με τη σκόνη και τους λεκέδες είναι η καλύτερη δικαιολογία για να μην επιδιώκεις να αντιμετωπίσεις τις θλιβερές ή δύσκολες υποχρεώσεις ζωής. Ας είμαστε ειλικρινείς: το κλάδεμα των φυτών δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το να παραδεχτείς ότι πρέπει να φτιάξεις τα οικονομικά σου ή να μπεις σε μια πιο παραγωγική ρουτίνα.
Πόσο χρήσιμο είναι το Instagram για τις προεκτάσεις μας;
Άλλο ένα εργαλείο αποφυγής; Το Instagram. Κυριολεκτικά, μπορείς να περάσεις ώρες σκαλίζοντας άσχετους λογαριασμούς και μοναδικά memes, ενώ έχεις 10 email να απαντήσεις και την ανεπιθύμητη εργασία που ολοκληρώνεται την επόμενη μέρα. Το scrolling είναι το σημείο εκκίνησης για όλες τις υποχρεώσεις που αναβάλλεις, και ξέρεις πολύ καλά ότι θα βρεις τα πάντα εκτός από την πραγματικότητα.
Γιατί όταν το κινητό φωτίζει το δωμάτιο και εσύ βυθίζεσαι στη ζωή άλλων, η πραγματικότητα περιορίζεται στη δική σου λίστα με τα “πρέπει” που κάθε άλλη στιγμή φαντάζουν ανούσια. Αλλά πού είναι η κίνηση προς την υλοποίηση; Καταλήγεις σε έναν κόσμο που δημιουργείς εσύ, μακριά από τις ευθύνες σου — είναι θεσπέσιο αλλά και εκφυλιστικό.
Τα “task lists” των προτεραιοτήτων με τρικ
Όταν σκέφτεσαι να φτιάξεις μια λίστα με τις προτεραιότητές σου, λογικά θα έπρεπε να είναι μία διαδικασία που θα σε βοηθούσε. Αλλά πόσες φορές έφτιαξες ανύπαρκτες προθεσμίες; Η αναβλητικότητα αποφυγή στοχεύει και σε αυτό το επίπεδο. Ξαφνικά, οι δουλειές σου γίνονται ένα ατέλειωτο παιχνίδι με θεματικές κατηγορίες ή ψιλά γράμματα που δεν τις έχεις ποτέ ολοκληρώσει.
- Φτιάχνεις λίστα και βάζεις τα πάντα εκτός των πραγματικών προτεραιοτήτων σου.
- Κατανέμεις τη δουλειά σε μικρότερες φάσεις, που ποτέ δεν γίνονται πραγματικά.
- Πετάς μέσα στη λίστα task επαναλαμβανόμενες υποχρεώσεις που δεν σε αγγίζουν.
- Κατά τη διάρκεια της λίστας, βρίσκεις να κάνεις “research” για θέματα που ούτε σε ενδιαφέρουν.
- Μοιράζεσαι τις προθέσεις σου — αλλά ουσιαστικά μένεις στη θεωρία.
- Η υπομονή εξαντλείται, οι προσδοκίες δεν συμπίπτουν με την πραγματικότητα.
Αναρωτιέμαι αν έχουμε σκεφτεί πόσο μπορεί να μας στοιχίσει αυτή η διαδικασία. Κάθε αναβολή δεν είναι απλώς χρόνος χαμένος αλλά και ευκαιρίες που χάνουμε. Όταν καταλήγεις να αλλάζεις τις υποχρεώσεις σου για να “μοιράσεις” τη δουλειά, βλάπτεις τον εαυτό σου και τελικά αναμένεις χωρίς πρακτικό αποτέλεσμα.
Αυτό το Netflix… ποτέ δεν σταματά!
Λαχταράς να δεις νέα επεισόδια της αγαπημένης σου σειράς, και αυτό είναι φυσιολογικό. Ωστόσο, πώς καταλήγεις να δεις ακόμα και την υβριδική εκδοχή των 10 που είναι διαφορετική από την προηγούμενη; Αυτή η ηδονοβλεπτική σχέση με τα multimedia δεν έχει ποτέ όρια. Ακολουθείς σειρές, ταινίες, reality και εκπομπές και φυσικά ποτέ δεν βρίσκεις χρόνο για να κάνεις αυτό που πρέπει.
Η ψηφιακή ψυχαγωγία αρχίζει να παίρνει τη μορφή ανεξέλεγκτης αναβλητικότητας αποφυγής. Κάθε νέα σειρά που αρχίζεις είναι ένα ακόμη βήμα πιο μακριά από τις σοβαρές σου υποχρεώσεις. Όταν τα χρόνο φεύγει και η ζωή παρασύρεται, το “μία ακόμα” αρχίζει να αποκτά χαρακτηριστικά εθιστικού τρόπου σκέψης. Ειλικρινά, πρέπει να καταλάβουμε πότε απομακρυνόμαστε από την αλήθεια της ρουτίνας μας.
Πώς οι κοινωνικές υποχρεώσεις σε απομακρύνουν
Αναβολές ενδέχεται να προέρχονται και από κοινωνικές υποχρεώσεις που κανείς δεν θέλει να παραλείψει. Αλλά αν οι πέντε επανερχόμενοι καφέδες την εβδομάδα είναι το νέο σου motto για το “ανθρώπινο” σου είναι κρίμα, γιατί στην ουσία γίνονται λόγους για την αποφυγή των δικών σου σημαντικών θεμάτων.
Μες στη χαλαρή ατμόσφαιρα μιας καφετέριας, οι κουβέντες ρέουν αλλά οι υποχρεώσεις σου κρέμονται στον αέρα. Αν δεν καταφέρεις να αποδεχτείς πως το να πεις “όχι” είναι καμιά φορά το πιο ενοχλητικό πράγμα, τότε θα αποτύχεις να πετύχεις τους στόχους σου. Μάθε να διαχειρίζεσαι την ισορροπία μεταξύ των κοινωνικών σου σχέσεων και των υποχρεώσεών σου για να μην χάσεις τη σημασία τους.
Δημιουργικότητα ή αναβλητικότητα; Όλα σε ένα!
Χρειάζεται προσοχή ώστε η δημιουργικότητα να μη μετατραπεί σε άλλοθι. Πολλές φορές, αντί να πιέσεις την έμπνευσή σου, περνάς ατέλειωτες ώρες να αναζητάς ιδέες και να βάζεις χρώμα σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας σου. Κάθε νοητική διαδικασία που είναι εμπνευσμένη είναι εξαιρετική, αλλά αν το μόνο που κάνεις είναι να καταγράφεις ιδέες στον τοίχο με post-it και να μην το προχωράς, τότε αναφέρεσαι ξανά στην αναβλητικότητα αποφυγή.
Πώς είναι δυνατόν να μπερδεύεις την έμπνευση με την αποφυγή; Το μυστικό κρύβεται στην ικανότητά σου να πάρεις την ιδέα και να τη μετατρέψεις σε πράξη. Η δημιουργικότητα είναι εργαλείο, αλλά μπορεί να σε παγιδεύσει, εάν δεν τις συνδυάσεις με δράση.
Η αναβλητικότητα αποφυγή φαίνεται να είναι ο πιο διαδεδομένος τρόπος για να αποφύγεις τις ευθύνες σου, αλλά ταυτόχρονα είναι και αυτοπαγίδευση. Η τεχνική αναβλητικότητα προσφέρει προκλήσεις που μερικές φορές συνδυάζονται με την πεποίθηση ότι όλα μπορεί να γίνουν καλύτερα. Ίσως ήρθε η ώρα να αναλογιστείς και να διεκδικήσεις την παραγωγικότητά σου. Γιατί η ζωή είναι πολύτιμη για να τη σπαταλάς στον καναπέ ή να ξεφεύγεις με social media.